Czy inny znaczy gorszy?

Eric Emanuel Schmidt

„Pan Ibrahim i kwiaty Koranu”

           Często poznając nowych ludzi, zbyt pochopnie i powierzchownie ich oceniamy. Podziwiamy długość włosów, makijaż czy modne ubranie, a nie zwracamy  uwagi na ich dobroć i wrażliwość. A przecież ktoś, kto nie zaimponował nam swoim wyglądem, może po pewnym czasie okazać się najwspanialszym przyjacielem. To, ze inny nie znaczy gorszy udowadnia nam książka Erica Emanuela Schmidta pt.: „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu”.

            Książka ta opowiada o starcu uważanym za kogoś gorszego, ponieważ jest innej narodowości. Śledząc losy bohatera dochodzimy do wniosku, e często osądzamy pochopnie. Myślimy, że jeśli ktoś różni się od nas pochodzeniem, czy wyznaniem religijnym, jest gorszy. Oceniamy ludzi po wyglądzie, nie wiedząc nawet, kim są naprawdę. Pan Ibrahim prowadzący sklep nazywany „U Araba”, bo czynny od  wczesnego ranka do późnego wieczora, był spostrzegany jako osoba nie lubiąca towarzystwa innych. Nie robił wrażenia na klientach, a to, że prowadził sklep było dla  otoczenia rzeczą naturalną. Mojżesz dostrzega w Panu  Ibrahimie kogoś, kto potrafi czerpać korzyści z życia. Po pewnym czasie Pan Ibrahim – uważany za „innego” – staje się kimś najważniejszym dla Mojżesza, jego duchowym przewodnikiem. Pan Ibrahim uczy szesnastoletniego chłopca jak żyć. Młodzieniec uczy się od niego prowadzić samochód, pracować w sklepie oraz szukać dobrej strony w każdej sytuacji. Mimo innego wyznania oraz dużej różnicy wieku rozmawiają ze sobą jak najlepsi przyjaciele. Rozumieją się. Kiedy Pan Ibrahim wraca do miasta, w którym się urodził, chce umrzeć. Mojżesz nie może pogodzić się ze stratą najbliższej osoby. Gdy przyjaciel starca opowiada Mojżeszowi o młodości pana Ibrahima jest bardzo wdzięczny. Dziękuje Bogu za to, ze Pan Ibrahim mógł umrzeć  w swoim ukochanym mieście. Podziwia jego zachowanie. Kiedy zaś dowiaduje się, ze sklep „U Araba” jest jego, postanawia naśladować życie swojego przyjaciela.

 

Po lekturze tej książki dostrzegamy, ze różnice w wyglądzie, wyznaniu, czy kolorze skóry nie powinny mieć wpływu na to, czy ktoś zasługuje na naszą przyjaźń.

 

Bardzo lubię poznawać nowych ludzi. Każdy z nas jest inny. Znam wiele wspaniałych, jakże różniących się  wyglądem i zachowaniem osób. Są wśród nich moje koleżanki, nauczyciele – jakże inni od nas, a jacy wspaniali. Nawet  moi rodzice Są różni, a tworzymy wspaniałą rodzinę .

 

Martyna odbiera nagrodę w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Radomiu